Foto: J Robert Germeraad
Niet alleen de Rijn komt bij Lobith het land binnen. Ook de blues vloeit overdadig vanuit het kleine Gelderse stadje. Al meer dan vijftien jaar spelen de Bluesbreakers op de bekende bluespodia en festivals in Nederland en in het buitenland. De band staat bekend om de grote variatie binnen hun repertoire, van ballads tot bluesrock, van recente knallers tot bijna honderd jaar oude traditionals. Chicago, Texas, Memphis, en Deltastijlen worden moeiteloos gevarieerd en gecombineerd tot de ultieme bluesbeleving.
De Bluesbreakers staan garant voor een swingende bluesshow met een boeiende mix van bekende klassiekers, minder bekende juweeltjes, en verrassende eigen composities. Dit leidt tot een bluesbuffet dat zowel kenners, liefhebbers als toevallige voorbijgangers aanspreekt.
Mr. Brown en Reinhard Sämisch bliezen als enige overgebleven leden van de originele bezetting de Bluesbreakers in 2011 nieuw leven in met doorgewinterde muzikanten uit het oosten van het land, waar de blues historisch en tot op de dag van vandaag nog sterk leeft. Na de nodige try-outs in Nederland en Duitsland draaien de Bluesbreakers weer op vol bluesvermogen.
De Bluesbreakers hebben inmiddels vier albums op hun naam staan, waarvan twee live registraties. Enkele van deze albums zijn nog beperkt leverbaar via de webshop.
De Bluesbreakers hebben met verschillende internationale acts op het podium gestaan, waaronder:
• Dr. Feelgood (UK)
• Willie Foster (USA)
• John Campbelljohn (Canada)
• Keith Dunn (USA)
• Dave Hole (Australia)
• Marty Hall (Canada)
• Chris Jones & Steve Baker (UK)
• Mike Anderson Band (Denmark)
• Stewart Barnes Band (UK)
foto: J Robert Germeraad
Dik "Mr. Brown" Korving is een meestervertolker van de slow blues. Zijn huilende gitaar snijdt diep in het hart en zijn doorleefde stem raakt het diepst van je ziel. Dit alles maakt hem tot een van de meest beruchte bluesmen in de Nederlandse geschiedenis. Daarnaast is Dik een entertainer en een showman, die er altijd voor zal zorgen dat zijn publiek tevreden naar huis gaat.
Dik Korving is een oudgediende in de Nederlandse blueswereld. Hij is vooral bekend van zijn werk met de White Blues Band, waarmee hij verschillende albums afleverde en door heel Europa tourde. Inmiddels staat Dik een halve eeuw op het podium. Ondanks een klein uitstapje naar de soul in de jaren '70, heeft hij zijn hele leven aan de blues gewijd. Hij is naast muzikant ook een fanatiek verzamelaar van bluesalbums en beeldmateriaal en allerlei bluesgerelateerde artikelen, waar hij gemakshalve ook zijn indrukwekkende collectie vintage gitaren en versterkers toe rekent.
Dik heeft zich laten inspireren door grootheden als Albert Collins en jazzgitarist Joe Pass, maar nog het meest door zijn goede vriend Eelco Gelling. "Vroeger ging ik altijd naar zijn optredens kijken. Ik stond dan voor het podium aantekeningen te maken. Die werkte ik de volgende dag thuis uit. Zo heb ik blues leren spelen."
Mr. Brown's gear: Fender Stratocaster '63; Gibson Les Paul '59; Fender Bassman '62 amp.
foto: J Robert Germeraad
Reinhard is de man met de timing en de “feel”, voortgekomen uit vele jaren spelen op de bluesharmonica. Reinhard speelt al meer dan vijftien jaar met Dik in de Bluesibreakers. Ook deelde hij het podium met vele andere bekende blueslegenden, zoals Will Foster, Steve Baker, Bob Davis en Tony Vega.
De lange samenwerking met Dik heeft geleid tot een muzikale symbiose die je alleen kan krijgen als getalenteerde muzikanten jarenlang het podium delen. Reinhard's spel is zeker zo virtuoos als dat van Dik en zijn scherpe en melancholieke harp bepaalt voor een groot deel het geluid van de band.
Binnen de Bluesbreakers is Reinhard de grootste purist en 'guardian of the blues'. Hij houdt de rest in het gareel als er teveel wordt afgeweken of geëxperimenteerd.
Reinhard is een groot bewonderaar van Kim Wilson (Fabulous Thunderbirds), wiens invloed duidelijk hoorbaar is in zijn eigen spel.
Foto: J Robert Germeraad
Hans “Manolito” Deegens is al ruim veertig jaar een bekend slagwerker in Arnhem en omstreken. Hij speelde alles van salsa tot country. Toch is de blues voor hem bij uitstek de muziek waar hij zijn ziel en zaligheid in kwijt kan.
Hans laat zich inspireren door Charlie Watts, die met zijn eenvoud en gevoel de essentie van de beat weet te grijpen.
Hans luistert nog steeds naar alle muziekstijlen en is een fervent concertganger. Tot zijn favorieten behoren Matt Schofield, Poppa Chubby, the Rolling Stones, en Colloseum.
Hans' gear: Rogers Hollywood 1967 (of wat ervan over is sinds de autoinbraak)
Foto: J Robert Germeraad
Rino Geerdinck vormt samen met Hans het pompend hart van de Bluesbreakers. Hij speelt al basgitaar sinds 1981. In dat jaar verruilde hij zijn Burns Firefly gitaar en de Grundig buizenradio die hij als versterker gebruikte voor een basgitaar en heeft daar nooit spijt van gehad.
Hij speelde in verschillende bands rond Hengelo en Enschede, waaronder Madison State en 7 Eleven. Hoewel hij zich sinds zijn komst bij de Bluesbreakers vol op de blues heeft gestort, zal er altijd een passie voor rock doorklinken in zijn bas. Met de stuwende drive van zijn Jazz Bass legt hij de basis voor de stevigere en swingende nummers uit het repertoire en als het moet...als het dan echt moet, dan levert hij de grondtonen voor hartverscheurende ballads met passie.
"Voordat ik bij de Bluesbreakers speelde luisterde ik ook wel naar blues, maar ik had me nooit zo bezig gehouden met de geschiedenis en de achtergrond. Het is voor mij een echte ontdekkingsreis. De wereld van de blues is zo veel groter en diverser dan je weet zonder je erin te verdiepen. Ik ben blij dat ik die wereld nu leer kennen en dat ik mijn steentje bijdraag in 'keeping the blues alive'".
Rino's gear: Fender Jazz Bass 1995 50th Ann. Limited Edition; Ashdown Evo II 500 4x10" + 1x15" Ashdown speakers.
Francesco "The Kid" Frentrop is geboren en getogen in Den Haag en woonde lange tijd in de Verenigde Staten. Hij heeft een muzikale achtergrond in funk, blues, rock, soul, country en jazz. Hij stond op Europese podia van Tornio tot Toremolinos en maakte in de VS het midwesten onveilig in de voetsporen van Willie Nelson en John Mellencamp.
Hij is in alle opzichten het jongste lid van de band maar compenseert dit met de enorme muzikale bagage die hij onderweg heeft verzameld. Met zijn doordrenkte stem en doorleefde ivoor was een terugkeer naar de blues uiteindelijk onvermijdelijk. "Ik ken veel muzikanten die neerkijken op blues, omdat er niet genoeg variatie in zou zitten, of omdat ze er hun virtuositeit niet in kwijt zouden kunnen. Die gasten snappen het dus niet. Er zijn helemaal geen beperkingen in blues, alleen wat je jezelf oplegt. Maar als je geen emotie in je spel kan leggen, dan kun je er maar beter niet aan beginnen. Niet voor niets zijn het de blueslegendes die verhalen over muzikanten die hun ziel verruilden voor de muziek. Blues klinkt alleen overtuigend als je je hele ziel en zaligheid erin stopt. Iedere avond is het maar weer afwachten of je die ook weer terugkrijgt."
Hoewel hij zelf beweert te zijn beïnvloed door Bill Payne, Billy Powell, Dr. John en Paul Schaffer, laat zijn unieke stijl zich met niets of niemand vergelijken.
Francesco's gear: Roland RD170 stage piano; Hammond XB1; Boss RT-20 rotary speaker sim; Roland SA300 amp.
